Daarstraks besloot ik dan toch maar om de koe bij de hoorns te vatten en Vogeltje het droeve nieuws te vertellen.

'Vogeltje, ik heb slecht nieuws', zeg ik terwijl de tranen mij al a priori in de ogen schieten.

'Ik heb met de dokter gebeld en Mieke is dood, ze was te ziek.'

'A, ja da's niet erg.' Zegt ze. Doodkalm.

'Maar wat is dood,' voegt ze er even later nog aan toe. 'Is dat hetzelfde als slapen?' Ik ontken in alle toonaarden want mijn fantasie gaat in overdrive en ik zie mijn goede slaper al in een angstige krijser veranderen uit angst om niet meer wakker te worden.

Dus Mieke is doodgeworden. Waarom is dat slecht nieuws?' vraagt ze.

'Omdat het toch triest is voor ons hé' antwoord ik terwijl ik mentaal grote ogen trek over zo weinig reactie.

'Ja' beaamt ze. En vraagt om appels en druifjes. Mijn kind is niet normaal, niet normaal zeg ik u!