Ik heb Dé Fiets eindelijk nog eens van stal gehaald.  De voorbije weken was het te winderig, te nat, te lastig, te lui...kortom alle excuses waren goed.

Maar nu moest ik naar de Aangrenzende Gemeente , naar een Niet Gevaarlijke Straat, waar het altijd lastig geraken en parkeren is.  Dus ondanks de miezerige regen heb ik toch mijn Rosie gepakt.  Wat ik uitermate dapper vond van mezelf.

Ik heb mij gewapend met het onlangs van de vriendinnen K. en M.  gekregen eerstehulpkitje, compleet met gebloemde stickers want ondanks laarzen en kousen had ik wel blote knieën en men weet maar nooit wat voor malheuren een mens kan tegenkomen.

De amper 10 minuten naar mijn bestemming waren wel genoeg om een mistig kapselgevoel te creëren.  Dus mijn eerste stop was de Veritas alwaar ik 3 gezellige hoeden gekocht heb.

 

Niks houdt mij nu nog tegen om te fietsen, ijzel, sneeuw, storm en luiheid uitgezonderd.  En dragen échte dames niet altijd een hoed?